Το σύμφωνο (συμβίωσης) κι ο “πατερούλης”

Μπορεί το σύμφωνο συμβίωσης (νόμος πλέον του κράτους) να γίνει… ζήτημα επιβίωσης του ΚΚΕ; Η προφανής απάντηση είναι “όχι“, όμως στην ουσία η μη ψήφιση -σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τη Χρυσή Αυγή και τα πιο αρτηριοσκληρωτικά κομμάτια των ΑΝΕΛ και της Ν.Δ.– από την πλευρά των βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος δείχνει πως οι “σύντροφοι” είναι χαμένοι στη μετάφραση. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Στην ουσία πρέπει να αποφασίσουν ποιο κομμάτι της ιστορίας του (πάλαι ποτέ) υπαρκτού σοσιαλισμού θα αγκαλιάσουν; Γιατί μπορεί να είναι οδυνηρό να καταδικάσει η ηγεσία του Περισσού τα ανομήματα της εποχής Στάλιν, όμως πρέπει να ληφθούν και δύσκολες αποφάσεις.

Το μανιφέστο του Γκιόκα

Η προηγούμενη Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, είχε υποστηρίξει πως “η ομοφυλοφιλία είναι προϊόν του καπιταλισμού“. Βολική προσέγγιση, που όμως δεν ακουμπά στην πραγματικότητα. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας τάχθηκε -σε τηλεοπτική του εμφάνιση- κατά του συμφώνου συμβίωσης, ενώ ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Γκιόκας, τοποθετήθηκε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, λέγοντας μεταξύ άλλων…

“Δεν θεωρούμε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η ικανοποίηση της σεξουαλικότητας ή η συμβίωση από μόνη της, ακόμα και στο πλαίσιο μιας φοιτητικής συγκατοίκησης, παράγουν κοινωνικά δικαιώματα. Δικαιώματα και υποχρεώσεις γεννιούνται στο πλαίσιο του γάμου, που αποτελεί τη νομική έκφραση της κοινωνικής σχέσης της οικογένειας. Περιλαμβάνει την κοινωνική προστασία των παιδιών, τα οποία βιολογικά είναι αποτέλεσμα της σεξουαλικής σχέσης άντρα και γυναίκα”.

Το ΚΚΕ είναι… χαμένο στη μετάφραση. Περί “οικογένειας“, Μαρξ και Ένγκελς έγραφαν στο “Κομμουνιστικό Μανιφέστο“, το οποίο εξακολουθεί να είναι σημαντικό κείμενο καθοδήγησης και χάραξης πολιτικής αντίληψης:

“Οι αστικές φλυαρίες για την οικογένεια και τη διαπαιδαγώγηση, για τις προσφιλείς σχέσεις των γονιών με τα παιδιά, γίνονται τόσο πιο αηδιαστικές, όσο περισσότερο -εξαιτίας της μεγάλης βιομηχανίας- σπάνε όλοι οι οικογενειακοί δεσμοί για τους προλετάριους και τα παιδιά μεταβάλλονται σε απλά εμπορικά είδη και όργανα εργασίας”.

Λένιν Vs Στάλιν

Δεν είναι περίεργο ότι το σύγχρονο (δεν το λες) ΚΚΕ είναι χαμένο στη μετάφρασή. Ο οραματιστής επαναστάτης Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ (γνωστός ως Λένιν) αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία, καταργώντας όλους τους νόμους της Τσαρικής Ρωσίας. Πίστευε πως το κόμμα των Μπολσεβίκων όφειλε να γκρεμίσει τα τείχη που χώριζαν μέχρι τότε τους “ανθρώπους του σεληνόφωτος” (έτσι αποκαλούσαν τους ομοφυλόφιλους) με την κοινωνία.

Ο Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς (γνωστός ως Στάλιν), έχοντας λάβει μόρφωση σε θεολογική σχολή, όχι μόνο επανέφερε την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας (το 1933), εξισώνοντας την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία, αλλά κυνήγησε αλύπητα όσους είχαν… αποκλίνουσα συμπεριφορά. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είχαν θέση στο κόμμα και στέλνονταν (μέχρι και πέντε χρόνια) στη Σιβηρία για… υποχρεωτική εργασία.

Μάλιστα, στους κόλπους των Σοβιέτ κυκλοφορούσε το σλόγκαν “αν παταχθεί η ομοφυλοφιλία, θα εξαφανιστεί ο φασισμός“. Τραγική ειρωνεία, ο Χίτλερ και οι Ναζί κυνήγησαν αλύπητα τους ομοφυλόφιλους, όπως τους κομμουνιστές…

Χάσαμε τον προσανατολισμό μας

Η ανθρώπινη φύση, άρα και ο σεξουαλικός προσανατολισμός καθενός, δεν είναι ζήτημα που μπορεί να οριστεί από νόμους (μιλώντας πάντα για συναινούντες ενήλικες), αλλά ατομική υπόθεση. Η άποψη του Καρλ Μαρξ “τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο” (τη διάβασα στον Ημεροδρόμο, στο εξαιρετικό άρθρο του Δάνη Παπαβασιλείου) περικλείει -θαρρώ- την άποψη κάθε πραγματικά προοδευτικού ανθρώπου.

Η συζήτηση για το “σύμφωνο συμβίωσης” αναδεικνύει το πρόβλημα στον χώρο του ισχυρού πρωταγωνιστή της Αριστεράς, να επιλέξει ποιαν από τις ιστορικές “αλήθειες” θα υπηρετήσει. Δυστυχώς, η ηγεσία προτίμησε αντί για την ελευθερία στην έκφραση να υπηρετήσει μικροαστικές συντηρητικές αντιλήψεις.

Στάσεις, σαν αυτή απέναντι στο “σύμφωνο συμβίωσης” μπερδεύουν όσους θεωρούν το ΚΚΕ μια δύναμη ανανέωσης, ελεύθερης αντίληψης και προοπτικής. Το κάνουν να μοιάζει παλιό και φθαρμένο, απειλούν την ύπαρξή του ως φορέα αλλαγής στην πολιτική σκηνή του τόπου. Στα δικά μου μάτια…

Η αλήθεια είναι πως δεν αποτελεί προνόμιο του ΚΚΕ το… μπέρδεμα με τους έχοντες διαφορετική ερωτική επιλογή. Όλοι οι φονταμενταλιστές (Χρυσαυγίτες, Τζιχαντιστές και αυτοαποκαλούμενοι Χριστιανοί) θεωρούν την ομοφυλοφιλία “αρρώστια“, που πρέπει να εξαλείφει.

Αν και η γενικότερη τοποθέτηση του ΚΚΕ είναι εντελώς διαφορετική (με σεβασμό στην ερωτική επιλογή των ανθρώπων), με πολιτική αφέλεια συντάσσονται, δίνοντας πολιτικό έρεισμα στους αντιπάλους τους να επαναφέρουν τη συζήτηση των… άκρων.

Γιατί μπορεί να μην είναι ακραία η θέση του “Κόμματος“, αλλά “όταν σε χειροκροτεί η αντίδραση, κάποιο λάθος έχεις κάνει“…

kogas1010@gmail.com 

we24.gr/