Πώς λειτουργεί το εκλογικό σύστημα στην Ισπανία; - Γιατί έχουν λιγότερες εδρες οι Ποδεμος αφού ειναι δεύτεροι;;
https://www.tayromaxos.gr/2015/12/blog-post_312.html
Τα τελευταία χρόνια, παρόλες τις διαμαρτυρίες των περισσότερων κομμάτων
που απαιτούν αναλογικό εκλογικό σύστημα, δεν έχουν γίνει αρκετές έως
καθόλου αλλαγές προς αυτή την κατεύθυνση με το Λαϊκό κόμμα να
επιδεικνύει μια αξιοζήλευτη αδιαφορία για το ζήτημα.
Τα μικρά κόμματα πάντα είχαν προβλήματα με τον ισχύοντα νόμο γιατί
οφελεί τις μεγάλες ομάδες αλλά και μερικές περιοχές που το πάνω χέρι
έχουν εθνικιστές, οι οποίοι ομαδικά ψηφίζουν τον «δικό τους» υποψήφιο.
Από τα τέλη του 1970 και έπειτα έχουν καταναλωθεί μεγάλες ποσότητες
μελανιού για ν` αλλάξει το σύστημα και να γίνει πιο δίκαιο αλλά χωρίς
κάποια σημαντική τροποποίηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της
ενωμένης Αριστεράς, που στις εκλογές του 2011 έλαβε αρκετές χιλιάδες
ψήφους σε πολλές από τις 52 εκλογικές περιφέρειες, αλλά συγκέντρωσε μόνο
στις 11 το απαιτούμενο 3% για την εκλογή βουλευτή. Σύμφωνα με το ισχύον
εκλογικό σύστημα στο κόμμα της Ενωμένης Αριστεράς αναλογούσαν 11
βουλευτές, με τις υπόλοιπες εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους να «πετάγονται»
στα σκουπίδια.
Μετά από τις εκλογές στις 20 δεκεμβρίου όλα τα κόμματα, πλην του Λαϊκού
κόμματος του Ραχόι, δέχονται να κάτσουν στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων για να αλλάξει ο νόμος. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι
«παλαιού τύπου» εκλογικοί μηχανισμοί, κυρίως του Λαϊκού, του
Σοσιαλιτστικού αλλά και κάποιων εθνικιστικών κομμάτων δεν καλοβλέπουν
αυτή την αλλάγη. Ο λόγος είναι απλός.
Σε μια περιοχή λίγων κατοίκων συνήθως οι παραπάνω κομματικοί μηχανισμοί έχουν καλλιεργήσει ένα πελατειακό εκλογικό σώμα που τους στηρίζει φανατικά. Με αποτέλεσμα να εξασφαλίζουν μια θέση στην βουλή πολύ εύκολα. Πχ. Στις προηγούμενες εκλογές (2011) ο κάθε βουλευτής της Ενωμένης Αριστεράς είχε πάνω από 150.000 ψήφους γιατί ψηφιζόταν στα αστικά κέντρα, αντίθετα υπήρχαν βουλευτές από το Λαϊκό κόμμα που ήταν εκλεγμένοι με 50000 ψήφους. Το σκανδαλώδες όμως στο υπάρχον σύστημα είναι ότι στις περιοχές που κάποιος υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει το όριο 3% τότε οι ψήφοι δεν προσμετρώνται στα κεντρικά ποσοστά του κόμματός του, αλλά πάνε στο «καλάθι των αχρήστων».
Σε μια περιοχή λίγων κατοίκων συνήθως οι παραπάνω κομματικοί μηχανισμοί έχουν καλλιεργήσει ένα πελατειακό εκλογικό σώμα που τους στηρίζει φανατικά. Με αποτέλεσμα να εξασφαλίζουν μια θέση στην βουλή πολύ εύκολα. Πχ. Στις προηγούμενες εκλογές (2011) ο κάθε βουλευτής της Ενωμένης Αριστεράς είχε πάνω από 150.000 ψήφους γιατί ψηφιζόταν στα αστικά κέντρα, αντίθετα υπήρχαν βουλευτές από το Λαϊκό κόμμα που ήταν εκλεγμένοι με 50000 ψήφους. Το σκανδαλώδες όμως στο υπάρχον σύστημα είναι ότι στις περιοχές που κάποιος υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει το όριο 3% τότε οι ψήφοι δεν προσμετρώνται στα κεντρικά ποσοστά του κόμματός του, αλλά πάνε στο «καλάθι των αχρήστων».
Δημοσίευση σχολίουDefault CommentsFacebook Comments