Μύθοι και αλήθειες για την ασφάλεια των πτήσεων

Το δυστύχημα της 24ης Ιουλίου με τους 116 νεκρούς ήταν το έβδομο θανατηφόρο στην ιστορία της Air Algerie, η οποία ιδρύθηκε το 1947.
Διασώστες στην Ταϊβάν απομακρύνουν σορούς των θυμάτων από το σημείο που συνετρίβη η πτήση GE222 της Transasia Air η οποία παρέσυρε στον θάνατο 47 επιβαίνοντες.

Η «μαύρη» εβδομάδα της αεροπορίας, οπότε και χάθηκαν συνολικά 461 άνθρωποι -298 στην πτήση της Malaysia MΗ17 από το Αμστερνταμ στην Κουάλα Λουμπούρ, 47 στην πτήση της Transasia Airways και ακόμη 116 στην πτήση της AH 5017 της Air Algerie από την Ουαγκαντούγκου στο Αλγέρι- προκαλεί καχυποψία ότι κάτι «περίεργο» συμβαίνει με τα αεροπλάνα αλλά και τεράστια ανησυχία όχι μόνο στα εκατομμύρια επιβάτες που βρίσκονται... ελέω καλοκαιριού με τα εισιτήρια στο χέρι, αλλά και στις ίδιες τις αεροπορικές εταιρείες.

Εξάλλου,τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν τόσα προβλήματα, όπως ανταγωνισμός από χαμηλού κόστους εταιρείες ή όλο και πιο ακριβά καύσιμα, που ακόμα και το παραμικρό σοκ μπορεί να τις σπρώξει στον γκρεμό. Η εκτίμηση είναι ότι από τις συντριβές θα αφαιρεθούν τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια δολάρια από τα κέρδη των εταιρειών φέτος, ενώ φαινόταν ότι έβγαιναν από την ύφεση -το 2013 οι αεροπορικές εταιρείες παγκοσμίως κατέγραψαν κέρδη 10 δισ. δολαρίων. Το μεγαλύτερο όμως πλήγμα θα ήταν να χαθεί η εμπιστοσύνη των επιβατών σε ό,τι αφορά στην ασφάλεια των πτήσεων, ιδίως όσο αναδύονται και πλήθος συνωμοσιολογικών θεωριών οι οποίες ταράζουν κι άλλο τα ήδη ταραγμένα νεύρα του κλάδου των αεροπορικών μεταφορών.

Καθησυχαστικοί

Για τον λόγο αυτόν, ειδικοί επί των πτήσεων έσπευσαν από τις πρώτες κιόλας ώρες μετά τη συντριβή της πτήσης 5017 της Air Algerie να καθησυχάσουν τους φόβους που προκλήθηκαν από τις τρεις διαδοχικές τραγωδίες, να μιλήσουν για «τυχαίο γεγονός» και να πουν πως δεν μπορούν να βρουν κοινά σημεία μεταξύ των ατυχημάτων. «Ενα γεγονός που με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα», τονίζει ο Τζον Μπίτι, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ιδρύματος Ασφάλειας Πτήσεων, «είναι ότι το κάθε ατύχημα είναι μοναδικό, οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε για συστημικό πρόβλημα».

Κυριότερο επιχείρημά τους είναι ότι έως τώρα αυτήν τη χρονιά έγιναν λιγότερα δυστυχήματα από άλλες χρονιές, συνολικά 12, δηλαδή κατά πέντε λιγότερα από τον μέσο όρο των 20 τελευταίων ετών (ο μέσος όρος κατ' έτος είναι 17 αεροπορικά δυστυχήματα).

Μπορεί βέβαια από άποψη δυστυχημάτων η χρονιά να είναι κάτω από τον μέσο όρο, δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο από την άποψη των θυμάτων. Τα μέχρι τώρα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι θάνατοι από αεροπορικά δυστυχήματα έχουν αυξηθεί φέτος κατά 300% σε σχέση με το 2013.

Συγκεκριμένα, φέτος από την αρχή της χρονιάς μέχρι σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους σε αεροπορικά δυστυχήματα 763 επιβαίνοντες αεροσκαφών, όταν το 2013 ο αριθμός αυτός περιοριζόταν μόνο σε 265 ανθρώπους. Δηλαδή φέτος σκοτώθηκαν σε αεροπορικά δυστυχήματα 498 άτομα περισσότερα από ότι πέρυσι κι όπως επισημαίνεται η χρονιά δεν έχει τελειώσει ακόμα...

Και πάλι οι ειδικοί έχουν μια απάντηση (και προφανώς θα έχουν περισσότερες όσο περνούν οι ημέρες...) τονίζοντας ότι από από την αύξηση του αριθμού των θυμάτων δεν προκύπτει κάποια ανησυχία για την ασφάλεια των πτήσεων, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε αεροπορικά δυστυχήματα φέτος έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω των δύο δυστυχημάτων της Malaysia.
O συνολικός αριθμός των ανθρώπων που χάθηκαν στις πτήσεις ΜΗ17 και ΜΗ370 είναι 517 άτομα. «Ηταν μια ιδιαίτερη χρονιά εξαιτίας αυτών των δύο πολύνεκρων δυστυχημάτων, κάτι το οποίο σηματοδοτεί ακριβώς το γεγονός ότι είναι μια ασφαλής χρονιά. Ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων είναι αρκετά κάτω από τον μέσο όρο των 10 τελευταίων ετών. Το γεγονός ότι ο αριθμός των νεκρών είναι αρκετά υψηλότερος οφείλεται στα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα της Malaysia», επισημαίνει στην εφημερίδα Daily Mail ο Χάρο Ράντερ, πρόεδρος του Δικτύου Ασφάλειας Πτήσεων.
Λογικές εξηγήσεις που όμως δεν αναιρούν το γεγονός ότι ο φετινός Ιούλιος είναι ο πέμπτος χειρότερος μήνας στην ιστορία των αερομεταφορών από την άποψη των δυστυχημάτων και των θανάτων επιβαινόντων. Αλλά και πάλι, τα αεροπορικά δυστυχήματα που σημειώνονται κατά τους θερινούς μήνες είναι εξαιρετικά συχνά, με πιθανές εξηγήσεις ότι οι πιλότοι πραγματοποιούν πτήσεις που δεν συνηθίζουν με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν καλά ποιες περιοχές να αποφεύγουν, ενώ συχνές είναι και οι αντικαταστάσεις πιλότων από νεότερους και ίσως λιγότερο έμπειρους για επιπλέον αεροπορικά δρομολόγια ή και η ελλιπής συντήρηση, πάλι λόγω φόρτου εργασίας.

Οι εμπόλεμες ζώνες

Επίσης, η περίπτωση του Boeing που καταρρίφθηκε στην ανατολική Ουκρανία υπέδειξε κατά τον πιο τραγικό τρόπο δύο σημαντικά κενά στην ασφάλεια των πτήσεων. Το πρώτο αφορά στην πτήση πάνω από εμπόλεμες περιοχές. Η αεροπορική βιομηχανία αντέδρασε λίγες ημέρες μετά την τραγωδία, όταν από τον φόβο της επανάληψης ενός τόσο τραγικού περιστατικού πολλές αεροπορικές εταιρείες διέκοψαν τις πτήσεις τους προς το Ισραήλ, όπου πύραυλος της Χαμάς είχε εκραγεί σε μικρή απόσταση από το αεροδρόμιο.

Το δεύτερο κενό είναι ότι προηγμένα οπλικά συστήματα μπορεί να βρεθούν σε λάθος χέρια ή σε χέρια που δεν ξέρουν πώς να τα χειριστούν, σε αυτήν όμως την περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν και πολλά, αφού είναι μάλλον απίθανο να εξαλειφθούν όλοι οι αντάρτες της υφηλίου.
Παρ' όλα αυτά, ειδικοί επί των αεροπορικών ταξιδιών επιμένουν ότι οι πτήσεις είναι ακόμη ασφαλείς, επισημαίνοντας πως κάθε φορά οι συνθήκες που οδηγούν στη συντριβή ενός αεροπλάνου γεμίζουν τα όποια κενά προκύπτουν στην ασφάλεια.

Για παράδειγμα, μετά τη συντριβή της πτήσης ΜΗ17 στην Α. Ουκρανία, η Ενωση Ευρωπαϊκών Αερομεταφορέων ζήτησε επείγουσα επαναξιολόγηση κανόνων που διέπουν την ασφάλεια των εναέριων χώρων. Στη σχετική ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι οι αεροπορικές εταιρείες χρειάζονται αξιολόγηση των σχεδίων πτήσης που έχουν από ανεξάρτητο φορέα και δεν θα πρέπει να βασίζονται πλέον μόνο στις κυβερνήσεις και στους πύργους ελέγχου να αποφασίζουν ποιες ζώνες είναι επικίνδυνες και ποιες δεν είναι.

ethnos.gr