Ως πότε οι αποσπάσεις για την παράνομη μετανάστευση ;;; του Χρήστου Καργιοτούδη

Υπήρξε τόσο τρομερή αναστάτωση με το κόψιμο του 5ου πενθημέρου . . . Χρειάστηκε να μεσολαβήσει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προκειμένου να δοθεί λύση στο αυτονόητο . Τα ρεπορτάζ λένε ότι υπήρξε και τρομερός εκνευρισμός από μέρους του κ. Πρωθυπουργού για την αντιμετώπιση που έλαβαν οι ένστολοι . Εγώ αναρωτιέμαι . . . Το θέμα με τις αποσπάσεις για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης , το οποίο δυσαρεστεί χιλιάδες αστυνομικούς και τις οικογένειές τους , θα το κοιτάξει κανείς ; Πρέπει και σε αυτό το θέμα να αναμένουμε παρέμβαση του Πρωθυπουργού ; Στις 02-08-2012 μας ενημέρωσαν ότι έπρεπε 1881 άτομα να αφήσουν εν μία νυκτί τις οικογένειές τους διότι επρόκειτο για θέμα εθνικής ανάγκης . Δύο χρόνια κοντεύουμε και συνεχίζουμε να έχουμε αποσπάσεις αστυνομικών ΧΩΡΙΣ την θέλησή τους . 

Αστυνομικοί και οι οικογένειές τους , στα πρόθυρα της απόγνωσης , αφού κατάντησαν μόνιμοι μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο . Να γνωρίζουν ότι τρείς μήνες σχεδόν κάθε χρόνο αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους προκειμένου να μένουν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ακόμα και 600 χλμ μακριά από τα σπίτια τους . Οικογενειακές σχέσεις στα πρόθυρα διάλυσης . Αστυνομικοί στα πρόθυρα ψυχολογικής κατάρρευσης . Και όλοι νομίζουν ότι όλα πάνε καλά. Και άλλοι τόσοι αστυνομικοί που επιθυμούν να μετατεθούν στις περιοχές τους , παραμένουν παγιδευμένοι αλλού . 

Και εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται σε αποζημιώσεις εκτός έδρας και στα ξενοδοχεία , ενώ τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να διοχετευθούν αλλού και εκατοντάδες συνάδελφοι αφού μετατεθούν στις περιοχές από τις οποίες κατάγονται να είναι ικανοποιημένοι . Παρ’ όλα αυτά επιλέγεται ένας δρόμος που μοιάζει ο δρόμος της εκδίκησης , μία πολιτική που δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε , ενώ όποιος τολμήσει και μιλήσει και παραπονεθεί έχουμε φτάσει στο σημείο να κατακρίνεται από την κοινή γνώμη . Μόνο που κάποιοι ξεχνούν ότι έπρεπε να φτάσει ο μισθός μας στα τάρταρα μετατρέποντάς μας σε «ζητιάνους» , να επιλέγουμε τον δρόμο της ξενιτιάς για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας και να συντηρήσουμε τις οικογένειές μας, αντί να λαμβάνουμε τον μισθό που μας αξίζει . 

Και μέσα σε όλα αυτά , οι περιοχές στις οποίες υπηρετούμε μένουν στην κυριολεξία απροστάτευτες , χωρίς αστυνόμευση , χωρίς περιπολικά με παράλληλη αύξηση της εγκληματικότητας και το ακόμα πιο ειρωνικό, με την παράλληλη αύξηση της παράνομης μετανάστευσης . Ερωτώ λοιπόν , τι χρειάζεται να γίνει για να εφαρμοστούν τα αυτονόητα . Ακόμη μία παρέμβαση ; Πού είναι οι διοικούντες ; Γιατί πρέπει πάντα να φτάνουμε στο απροχώρητο ;;;
Καργιοτούδης Χρήστος

Μέλος Δ.Σ. Ε.Α.Υ. Κιλκίς
Αντιπρόσωπος Ε.Α.Υ. Κιλκίς