Το κινηματογραφικό ψαλίδι της χούντας

Το ντοκιμαντέρ «Στοργή στο λαό» αποκαλύπτει εγκλήματα που έγιναν στον ελληνικό κινηματογράφο την περίοδο της επταετίας

Η λογοκρισία στην Τέχνη και ειδικότερα στον κινηματογράφο είναι μια πληγή που άνοιξε την εποχή που …εδώ που τα λέμε ο κινηματογράφος γεννήθηκε. Αναρωτιέται κανείς από πού ν' αρχίσει  και που να τελειώσει κάνοντας μια αναδρομή στο πολύκροτο αυτό ζήτημα.

Από τον Κώδικα Χέιζ και τον Μακαρθισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον θρησκευτικό φανατισμό που αντιτάχθηκε βίαια σε ταινίες των τελευταίων 30 ετών («Ο τελευταίος πειρασμός», «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» κ.α.), οι κινηματογραφικές  δημιουργίες που έχουν αντιμετωπίσει το ψαλίδι της εκάστοτε εξουσίας, ουκ ολίγες.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι μόλις πριν από επτά χρόνια, εν έτη 2007 (!) στο πλαίσιο της έκθεσης Art-Athina, το βίντεο «Εθνικός Υμνος» της Εύας Στεφανή κατασχέθηκε για λόγους «προσβολής δημοσίας αιδούς και εθνικών συμβόλων»!

Αν όμως η απειλή της λογοκρισίας αφήνει το αποτύπωμά της σε δημοκρατικές περιόδους όπως η τωρινή, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το μαρτύριο που περνούσαν οι καλλιτέχνες την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα.

Αυτό ακριβώς είναι το θέμα που πραγματεύεται το ντοκιμαντέρ του Βασίλη Ντούβλη «Στοργή στο λαό» που αφού προβλήθηκε προσφάτως στο φεστιβάλ Εικόνες 21^ου Αιώνα στη Θεσσαλονίκη και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (στο πλαίσιο των προβολών Cine Doc), τώρα δοκιμάζεται και με εμπορικούς όρους: προβάλλεται την Κυριακή που μας έρχεται (6 Απριλίου) στον κινηματογράφο Δαναό στις 16.45.

Θέμα της ταινίας, μια εσωτερική παραγωγή του Καναλιού της Βουλής, είναι η λογοκρισία στον κινηματογράφο την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967-1974). Το μεγάλο του χάρισμα; Είναι βασισμένο στο άγνωστο μέχρι τώρα αρχείο της χούντας. Απόρρητα έγγραφα έρχονται  για πρώτη φορά στο κινηματογραφικό φως.

«Η ταινία αποτυπώνει τη γελοιότητα και τον παραλογισμό της μισαλλοδοξίας αλλά και την προσπάθεια των δημιουργών να υπερβούν τα προβλήματα και να αρθρώσουν λόγο» αναφέρει χαρακτηριστικά για το ντοκιμαντέρ του ο κ. Δούβλης. Και προσθέτει: «Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είχε πει πώς αυτή η συνθήκη επηρέασε την αισθητική του, ειδικά στην ταινία Μέρες του '36 που χρησιμοποιεί πολύ τον έμμεσο λόγο».

Εκτός άλλων η «Στοργή στον λαό» περιλαμβάνει αποσπάσματα από ελληνικές και ξένες ταινίες οι οποίες λογοκρίθηκαν ή απαγορεύθηκαν στα χρόνια της δικτατορίας, επίκαιρα της εποχής, συνεντεύξεις σκηνοθετών. Ο ίδιος ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αλλά και ο Παντελής Βούλγαρης ανήκουν σε αυτούς τους σκηνοθέτες και μοιράζονται μεταξύ άλλων τις δικές τους εμπειρίες.

 

tovima.gr