Ποια μείωση της εγκληματικότητας; Άρθρο του Ευάγγελου Στεργιούλη

Προσφάτως το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ δημοσίευσε στατιστικά στοιχεία των τελευταίων τριών ετών, μέσα από τα οποία υποστηρίζεται και μεταδίδεται από διάφορα ΜΜΕ, ότι τελικά επετεύχθη η πολυπόθητη μείωση της εγκληματικότητας στη χώρα μας. Κατά πόσο αυτή η διαπίστωση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; 

Αναμφισβήτητα, η εγκληματικότητα έχει εδώ και πολλά χρόνια αναχθεί σε μείζων πρόβλημα για τη χώρα μας, συνεπώς και για την ΕΛ.ΑΣ αφού η

πρόληψη και η καταστολή της αποτελούν πρωταρχικό στοιχείο της αποστολής της ΕΛ.ΑΣ. 

Ωστόσο, είναι γνωστό, ακόμη και στον πρωτοετή φοιτητή των κοινωνικών επιστημών, ότι σε κάθε στατιστική μελέτη της εγκληματικότητας, κύριος παράγων διαμόρφωσης της πραγματικής εικόνας είναι απαραιτήτως το βάθος χρόνου που καλύπτουν τα στατιστικά στοιχεία. 

Τα στατιστικά στοιχεία, λοιπόν, που ακολουθούν για σοβαρές μορφές εγκληματικότητας στη χώρας μας κατά την περίοδο 1993-2013,  δυστυχώς διαψεύδουν την εικόνα που παρουσιάζεται από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ περί μείωσης της εγκληματικότητας στην Ελλάδα:

Πίνακας ανθρωποκτονιών

1993	1998	2003	2008	2013
150	154	116	139	141

Πίνακας ληστειών

1993	1998	2003	2008	2013
1292	2125	2083	3293	4919

Πίνακας κλοπών & διαρρήξεων

1993	1998	2003	2008	2013
43634	60863	49352	67799	74538

Πίνακας κλοπών τροχοφόρων

1993	1998	2003	2008	2013
9645	23511	18629	23550	28801

Πηγή: Στατιστικές επετηρίδες της Ελληνικής Αστυνομίας 1993-2013.

Στην επιστήμη της εγκληματολογίας, η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μιας κοινωνικής αντεγκληματικής πολιτικής. Ο προγραμματισμός και η υλοποίηση αυτής της πολιτικής περιλαμβάνει, πέρα από την αστυνομική πρόληψη και καταστολή, μια ευρεία κλίμακα μέτρων κοινωνικού χαρακτήρα, και βέβαια τη συμμετοχή του ίδιου του κοινού. 

Η Αστυνομία, σε κάθε περίπτωση, παραμένει ένας από τους κυριότερους μηχανισμούς που η πολιτεία ενεργοποιεί για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Για το λόγο αυτό, κάθε σύγχρονο κράτος δίνει έμφαση στη εξασφάλιση υψηλού επιπέδου της εσωτερικής του ασφάλειας εκσυγχρονίζοντας την Αστυνομία του, νομοθετικά, διοικητικά και υλικοτεχνικά, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το έγκλημα σε όλες τις εκφάνσεις του. Τα τελευταία χρόνια, πολλά Ευρωπαϊκά κράτη (Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Δανία, Σουηδία, κ. ά) έχουν επιτύχει τη σταθεροποίηση της κατάστασης της εγκληματικότητας στις χώρες τους διότι ακριβώς επένδυσαν στον εκσυγχρονισμό των Αστυνομιών τους.    

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, συμβαίνει το αντίθετο. Η ΕΛ.ΑΣ αποδομείται σε όλους τους τομείς. Το ανθρώπινο δυναμικό της ΕΛ.ΑΣ έχει υποστεί μια άνευ προηγουμένου οικονομική εξαθλίωση και η υλικοτεχνική υποδομή που απαιτείται για τις καθημερινές ανάγκες αστυνόμευσης είναι σε τραγική κατάσταση. Εάν σε αυτά προστεθούν οι απηρχαιωμένες δομές του αστυνομικού εκπαιδευτικού συστήματος, η αδικαιολόγητη μείωση των οργανικών θέσεων του Σώματος και η έλλειψη μιας εθνικής στρατηγικής για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, ευνόητο είναι ότι η κατάσταση της εγκληματικότητας στη χώρα μας θα συνεχίζει να παραμένει ανεξέλεγκτη. 

Ας σημειωθεί, τέλος, ότι κανένα κράτος δεν πέτυχε μείωση της εγκληματικότητας με αποδιοργανωμένη αστυνομία, ανεπαρκή εξοπλισμό και οικονομικά εξαθλιωμένους αστυνομικούς…

Ευάγγελος Στεργιούλης

Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας

Υποστράτηγος ε.α ΕΛ.ΑΣ