Σ΄ ευχαριστώ μπέμπα μου!
https://www.tayromaxos.gr/2013/06/blog-post_9625.html
Είδα
προχθές τη διαφήμιση γνωστής εταιρίας βρεφικών πάνων, που έλεγε ότι
μέχρι να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί το γκιογκιό το μωράκι σας, θα του
αλλάξετε πάνω κάτω 4.500 πάνες!
WTF ?!
Εμένα δεν μου το'χε πει κανένας αυτό!
Εννοώ, πως, εντάξει, δεν πήγα και τελείως αδιάβαστος.
Μου 'χαν πει ότι θα παίξει πολύ σκατό.
Ότι θα υπάρξουν πολλές, ατελείωτες, βασανιστικές νύχτες, που θα πλήρωνα και 1000 € για να διακτινιστώ στο αφράτο κρεβάτι ενός ήσυχου ξενοδοχείου.
Ότι θα χανόμουν σχεδόν με όλους τους φίλους μου, εκτός από αυτούς που μιλάμε για δοντάκια, καροτσάκια, φουστανάκια, δαχτυλάκια, σκατάκια και γενικά όλα τα -άκια.
Ότι όλοι θα ανακατευόντουσαν και θα είχαν άποψη για το πώς πρέπει να μεγαλώσει το δικό μου το παιδί.
Ότι κάθε φορά που θα ήλεγχα ένα ύποπτο όχημα με τέσσερα άγνωστα άτομα μέσα, θα σκεφτόμουν συνεχώς, αυτό ακριβώς το παιδί.
Ότι κάθε φορά που θα πήγαινα να γλυκοκοιτάξω ένα πιπίνι, αμέσως θα έφερνα στο μυαλό μου εμένα μετά από καμιά 15αριά χρόνια, να κυνηγάω με το οπλισμένο Walther μου το γκόμενό της...
Ότι κάθε φορά που θα έπρεπε να δουλέψω (απλήρωτες) υπερωρίες, στη μεταγωγή ενός κρατουμένου, θα μου έλειπε τόσο, που θα πόναγα μέσα μου.
Αλλά ποτέ δεν μου είπε κανένας ότι θα άλλαζα κοντά 5.000 πάνες!
Δηλαδή, φαντάζομαι μετά από ενάμιση χρόνο περίπου, να'μαι όπως ο Κούρκουλος στην περίφημη κατάθεσή του και να ωρύομαι:
Όχι άλλο κάρβουνο!
Αλλά να πω την αλήθεια, ούτε εγώ θα μου τα'λεγα αυτά.
Αν όλα αυτά βγαίναν παρά έξω, δεν θα 'κανε κανένας παιδιά.
Αντιθέτως, θα μου έλεγα ότι κάθε φορά που γυρίζω κατάκοπος σπίτι, τη βλέπω και φωτίζει η ψυχή μου.
Ότι κάθε φορά που της μαθαίνω κάτι καινούριο, αισθάνομαι ο πιο περήφανος άνθρωπος στον κόσμο.
Ότι κάθε φορά που την ταΐζω βρασμένο παντζάρι, τη βλέπω και γελάω σαν να έχω τον πιο αστείο κλόουν του κόσμου μπροστά μου.
Ότι μετά από πολλές ώρες προσπαθειών να κοιμηθεί, κάθομαι απλά και την κοιτάω. Έτσι.
Γιατί είναι το πιο όμορφο πλάσμα του κόσμου.
Τέτοια πράγματα τέλος πάντων και σταματάω εδώ, γιατί…μπήκε ένα σκουπιδάκι στο μάτι μου...
Για όλα αυτά λοιπόν, και τα καλά και τα άσχημα, σ'ευχαριστώ μπέμπα μου.
Χρόνια μας καλά!
Τα αυθεντικά πειστήρια του εγκλήματος υπέρ ζωής:

http://www.eyedoll.gr/
Scepticus Batsicus
WTF ?!
Εμένα δεν μου το'χε πει κανένας αυτό!
Εννοώ, πως, εντάξει, δεν πήγα και τελείως αδιάβαστος.
Μου 'χαν πει ότι θα παίξει πολύ σκατό.
Ότι θα υπάρξουν πολλές, ατελείωτες, βασανιστικές νύχτες, που θα πλήρωνα και 1000 € για να διακτινιστώ στο αφράτο κρεβάτι ενός ήσυχου ξενοδοχείου.
Ότι θα χανόμουν σχεδόν με όλους τους φίλους μου, εκτός από αυτούς που μιλάμε για δοντάκια, καροτσάκια, φουστανάκια, δαχτυλάκια, σκατάκια και γενικά όλα τα -άκια.
Ότι όλοι θα ανακατευόντουσαν και θα είχαν άποψη για το πώς πρέπει να μεγαλώσει το δικό μου το παιδί.
Ότι κάθε φορά που θα ήλεγχα ένα ύποπτο όχημα με τέσσερα άγνωστα άτομα μέσα, θα σκεφτόμουν συνεχώς, αυτό ακριβώς το παιδί.
Ότι κάθε φορά που θα πήγαινα να γλυκοκοιτάξω ένα πιπίνι, αμέσως θα έφερνα στο μυαλό μου εμένα μετά από καμιά 15αριά χρόνια, να κυνηγάω με το οπλισμένο Walther μου το γκόμενό της...
Ότι κάθε φορά που θα έπρεπε να δουλέψω (απλήρωτες) υπερωρίες, στη μεταγωγή ενός κρατουμένου, θα μου έλειπε τόσο, που θα πόναγα μέσα μου.
Αλλά ποτέ δεν μου είπε κανένας ότι θα άλλαζα κοντά 5.000 πάνες!
Δηλαδή, φαντάζομαι μετά από ενάμιση χρόνο περίπου, να'μαι όπως ο Κούρκουλος στην περίφημη κατάθεσή του και να ωρύομαι:
Όχι άλλο κάρβουνο!
Αλλά να πω την αλήθεια, ούτε εγώ θα μου τα'λεγα αυτά.
Αν όλα αυτά βγαίναν παρά έξω, δεν θα 'κανε κανένας παιδιά.
Αντιθέτως, θα μου έλεγα ότι κάθε φορά που γυρίζω κατάκοπος σπίτι, τη βλέπω και φωτίζει η ψυχή μου.
Ότι κάθε φορά που της μαθαίνω κάτι καινούριο, αισθάνομαι ο πιο περήφανος άνθρωπος στον κόσμο.
Ότι κάθε φορά που την ταΐζω βρασμένο παντζάρι, τη βλέπω και γελάω σαν να έχω τον πιο αστείο κλόουν του κόσμου μπροστά μου.
Ότι μετά από πολλές ώρες προσπαθειών να κοιμηθεί, κάθομαι απλά και την κοιτάω. Έτσι.
Γιατί είναι το πιο όμορφο πλάσμα του κόσμου.
Τέτοια πράγματα τέλος πάντων και σταματάω εδώ, γιατί…μπήκε ένα σκουπιδάκι στο μάτι μου...
Για όλα αυτά λοιπόν, και τα καλά και τα άσχημα, σ'ευχαριστώ μπέμπα μου.
Χρόνια μας καλά!
Τα αυθεντικά πειστήρια του εγκλήματος υπέρ ζωής:
http://www.eyedoll.gr/
Scepticus Batsicus

Δημοσίευση σχολίουDefault CommentsFacebook Comments