ΟΔΥΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ

Με  θλίψη και οδυρμό, όλοι οι Έλληνες  πληροφορηθήκαμε τον χαμό-δολοφονία του συναδέλφου μας αστυνομικού στο Δίστομο, πατέρα τριών παιδιών.

Και είναι συγκλονιστικό ότι για μια ακόμα φορά, οι Έλληνες Αστυνομικοί με τον τραγικό φυσικό τους θάνατο, εκφράζουν την απαρασάλευτη πίστη τους στο καθήκον και στην παροχή του ατίμητου αγαθού της δημόσιας ασφάλειας. Προτάσσοντας με απίστευτη ηθική λεβεντιά τα στήθη τους, στις δολοφονικές σφαίρες των Καλάσνικoφ, για να διασφαλίσουν με την εργασία τους ένα κομμάτι πικρό ψωμί. Μακριά από την άνεση και την χλιδή άλλων δημόσιων υπηρεσιών και με την επιθανάτια αγωνία, αν το βράδυ θα γυρίσουν στο σπίτι τους, για να αγκαλιάσουν τα αγαπημένα τους παιδιά.

Είναι καιρός όμως πέρα από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις και τα ανέξοδα ευχολόγια για τους «ήρωες πεσόντες της Ελληνικής Αστυνομίας», που συνήθως καταναλίσκονται στα όρια επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων της ημέρας, να αποδείξει έμπρακτα έργω και όχι λόγω η πολιτεία, ότι είναι δίπλα στους Έλληνες Αστυνομικούς και ότι μπορεί έστω και με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, να τους δίνει μισθούς αντάξιους της θυσίας ζωής που κάνουν και όχι  εξευτελιστικά μεροκάματα πείνας.

Πλάι στον τραγικό χαρακτήρα όμως του γεγονότος, που συγκλονίζει την οικογένεια της Ελληνικής Αστυνομίας, αναφύονται και αμείλικτα ερωτήματα για την επιχειρησιακή επάρκεια, όσων οργάνωσαν την τριήμερα επιχείρηση της σύλληψης των δραπετών από τις φυλακές Τρικάλων, δοθέντος ότι είχε σαν τραγικό επακόλουθό της, τον άδικο θάνατο  του αλησμόνητου συναδέλφου.

Ως μέλος του Δ.Σ. της ΕΑΣΥΑ, εκφράζω την οδύνη και τον αποτροπιασμό μου για τον αδόκητο χαμό, του τιμημένου αστυνομικού συναδέλφου μας και την αμέριστη ηθική συμπαράστασή μου στην οικογένεια και τους οικείους.

Δημήτρης Καραγιαννόπουλος

Μέλος Δ.Σ. Ε.ΑΣ.Υ.Α.