«ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ….»

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή…. « ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ….».

            Ποια η σημασία του? Θα μπορούσα να γράψω τα περί Θρησκείας την οποία ασπάζομαι. Νοιώθω όμως πολύ μικρός και αδύναμος να το κάνω αυτό.

            Αντίθετα, νοιώθω πολύ δυνατός, για να εκφράσω ένα «μήνυμα» που ενδεχομένως μεταφέρει, πλέον όλων των άλλων.

            Αποτελώ και εγώ ένα «κουκί» από τη ΦΩΝΗ των ε.ε συναδέλφων μου. Όλοι γνωρίζουμε ότι η ΦΩΝΗ, είναι αυτή, των Αποστράτων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

            ΦΩΝΗ που είναι σήμερα, περίτεχνα διασκορπισμένη, από την ξεκάθαρη ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα, ενός εχθρού, πολυμορφικού και ασύμμετρου, υιοθετώντας πολλές μορφές, καθημερινά.

            Ενός εχθρού, που απλώθηκε σταδιακά, σαν μαύρο πέπλο πάνω μας. Πάνω από την Πατρίδα μας, προσπαθώντας να πνίξει, τα τρία στοιχεία που καταδεικνύουν την Εθνική μας Κυριαρχία. Τη Γή, τον Αέρα και την Θάλασσα. Τρία στοιχεία που μας παραπέμπουν σε μια τριαδικότητα. Όπως και στο τριαδικό Θεό μας. Ίσως σύμπτωση ……αλλά υπαρκτή.

            Η σημερινή μέρα, ίσως αποτελεί το «μήνυμα» αλλά και «παράδειγμα», αν αυτή η ΦΩΝΗ, είναι έτοιμη, αποδεχόμενη το «πικρό» ποτήρι της Σταύρωσης να οδηγήσει στην Ανάσταση της Πατρίδος μας.

            Αυτή η ΦΩΝΗ, είναι έτοιμη να μαζέψει τα «κουκιά» της, να γίνει συμπαγές σώμα και να το κάνει πράξη?

            Άλλωστε ο Ελληνικός Λαός, για ποιο λόγο συντηρούσε και συντηρεί από τον ιδρώτα του, όλους εμάς? Για την εξασφάλιση της Γης του Αέρα και της Θάλασσας. Καθημερινά, μας κυτάνε στα μάτια και μας ρωτάνε. Το βλέπετε…. το διαπιστώνετε…

            Αν ναι, ας ετοιμαστούμε για πολλές προδοσίες, πολλούς εφιάλτες, πολλά σταυρώματα, πολλά πικρά ποτήρια……Όμως η Ανάσταση αναμενόμενη και υπαρκτή. Η Ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται.

            ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Συνταγματάρχης (ε.α) Αθανασιάδης Ευάγγελος