Σε ένα αγώνα που όταν είχατε τα όπλα σας οπλισμένα δεν τον δώσατε... κύριοι.

  Μια απάντηση στα όσα ακούγονται από συγκεκριμένους απόστρατους για τη δειλία των εν ενεργεία στελεχών που είτε δεν συμμετέιχαν είτε δεν συμμετείχαν ένστολοι...

Στη συγκέντρωση έλειπαν τα νιάτα γιατί έλειπαν οι ε.ε.
Ακούω τόσα άσφαιρα πυρά από τους ε.α. συναδέλφους εδώ μέσα που αναρωτιέμαι αν τα πιστεύουν κι οι ίδιοι αυτά που λένε. Οι περισσότεροι από εσάς όταν είχατε το δικαίωμα να φέρετε τη στολή το μόνο που κάνατε ήταν ή να πηγαίνετε υπάκουα στις αντιπροσωπίες και στις εκκλησίες ή να ελέγχετε αν οι χαμηλόβαθμοι "μικροί" σας υπάκουσαν και παραβρέθηκαν όπως διατάχθηκαν. 25 χρόνια τώρα δεν είδα ούτε έναν να τολμάει να φορέσει τη στολή του και να κάνει ένα περίπατο ένα κυριακάτικο πρωινό. Δεν άκουσα ούτε μία φορά να αντιδρά κάποιος και η αντίδραση να αποσκοπεί στο κοινό καλό και όχι στο ατομικό συμφέρον. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ μάλιστα, είναι πάμπολλες οι φορές που είδα ή έμαθα για την πεισματική αντιμετώπιση από κάποιους αξιωματικούς σε διάφορες "απαιτήσεις" χαμηλόβαθμων. Κι όταν λέω αξιωματικούς εννοώ είτε εκ ΣΣΕ είτε ΣΜΥ κλπ.... Κι όταν λέω χαμηλόβαθμους επίσης εννοώ είτε εκ ΣΣΕ είτε ΣΜΥ κλπ.... Η μόνη απάντηση που άκουγα όταν μικρότερος "απορούσα" για τις ατέλειωτες ώρες "εντός" λόγω υπηρεσιών, ασκήσεων, προγράμματος κλπ ήταν "τι είσαστε ρε, δημόσιοι υπάλληλοι;" (απαίτηση φυσικά για οικονομικά ζητήματα ούτε σαν σκέψη δεν τολμούσαμε να κάνουμε...).
Ξέρετε κύριοι από ποιούς έπαιρνα αυτή την απάντηση; Όχι φυσικά από τους εκάστοτε πολιτικούς κυβερνώντες.
Από εσάς!!
Εχθές είδα καμιά δυό ντουζίνες από εσάς που σαν σε ντουβάρι έπεφτα πάνω σας σε κάθε μου τέτοια απορία ή δειλή "απαίτηση" πότε ως αλχίες μου, πότε ως λοχαγοί μου, πότε ως διοικητές, πότε ως επιτελείς ή στγοί μου. Σας είδα εχθές κύριοι, γερασμένους να περπατάτε αργά σαν σε περίπατο στο δρόμο, κάποιοι με αναγνωρίσατε κάποιοι όχι! Η όρασή σας των περισσότερων δεν σας βοηθά πλέον. Φορούσατε την τραγιάσκα σας ή το τζόκει με τις κλάρες (ή χωρίς) και συνεχίζατε αυτό που κάνετε καθημερινά στα διάφορα καφενεία: αναπολούσατε το παρελθόν συζητώντας για τα παλιά με τους συμμαθητές που βρίσκατε ύστερα από πολλά χρόνια. Ακόμη μιά φορά αδιαφορήσατε για τα νιάτα γύρω σας που υπήρχαν μεν αλλά ποιός τα πρόσεχε με τα τζιν και τα φουτεράκια τους όπως αθόρυβα είχαν ανακατευτεί στους χιλιάδες απόστρατους; Είχατε άλλωστε την συνεύρεση και το κους κους να διεκπεραιώσετε και αναλώσατε τον λίγο χρόνο της πορείας στις χειραψίες και στις κολακείες, μιά συνήθεια που σας έχει μείνει από "τότε"....
Και ξάφνου, ΘΑΥΜΑ! ....όπως γυρίσατε σπίτι σας και αποκαμωμένοι όπως είσαστε ψάξατε τα φάρμακα για την πίεσή σας, για τα μάτια σας για την καρδιά σας, θυμηθήκατε: Αυτόν το μήνα δύσκολα θα τα αγοράσετε.... δύσκολα θα πάτε στο γιατρό... δύσκολα θα κάνετε όλα τα απαραίτητα... οικονομικές δυσχέριες!
Και να σου κι άλλο θαύμα: Θυμηθήκατε και τους μικρούς και ασήμαντους μέχρι εκείνη τη στιγμή για εσάς. Αυτούς που μπορούν να κάνουν τον "ντόρο" που απαιτείται σε μιά διαμαρτυρία. Αυτούς που μπορούν να φορέσουν τη στολή και να βγουν στους δρόμους. Αυτούς όμως που εσείς έχετε πρώτοι απαξιώσει. Αυτούς που εσείς έχετε πρώτοι "ευνουχίσει" συμπράττοντας επι της ουσίας με την κάθε πολιτική ηγεσία.
Εχω πλέον κουραστεί να ακούω και να διαβάζω για στεντόρειες φωνές συναδέλφων που όμως μόλις αποστρατεύτηκαν.... Τώρα δεν θα καθίσω να ακούσω να μας κατηγορείτε κι από πάνω για τους αγώνες που εσείς ποτέ δεν δώσατε.
Εσείς ποτέ ΔΕΝ δώσατε.
ΕΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΩΣΑΤΕ κύριοι.
Να μας κατηγορείτε για αγώνες που εσείς έπρεπε να είχατε δώσει προ ετών αλλά επαναπαυμένοι στα ψίχουλα που λαμβάνατε από τον κάθε πολιτικάντη κάνατε την πάπια και ψιλοβολεμένοι όπως είσαστε αποχωρούσατε στο καφενείο σας. Τώρα απαιτείτε να διακινδυνεύσει ο κάθε ε.ε. την καριέρα του (δηλαδή την δουλειά του, τη ζωή του, την οικογένειά του...) για να το θέσετε μπροστάρη σε ένα αγώνα για εσάς....σε ένα αγώνα που όταν είχατε τα όπλα σας οπλισμένα δεν τον δώσατε...

καλό κυριακάτικο περίπατο κύριοι...

Θ.Ρ.

 το είδαμε στο facebook από την Ομάδα  https://www.facebook.com/groups/sysmed/